SON DAKİKA

Edirne Güncel Gazetesi
Ethem Dikmen

BİR ÇALGICININ SEYAHATİ VE ALMUS ATATÜRK İLKOKULU

BİR ÇALGICININ SEYAHATİ VE ALMUS ATATÜRK İLKOKULU
Bu haber 27 Ağustos 2021 - 9:48 'de eklendi ve 835 kez görüntülendi.

Çok, çok yıllar önce tanıştım onlarla. Alfred Müller ve Fridrih Şüller’den söz ediyorum. Bugüne kadar ki yaşamımın özeti olan sayılamayacak kadar çok anının içerisinden nasıl oldu da ansızın çıkıp geliverdiler bilmiyorum.Öyle ya ! Tanıştığımızda ben Almus Atatürk İlkokulu’nun siyah önlüklü, beyaz yakalıklı ve 136 numaralı öğrencisiydim. Onlar da; “Bir Çalgıcının Seyahati” isimli kitabın sayfaları arasında maceradan maceraya koşan canciğer iki arkadaş..Ve de aradan çok zaman geçmişti.. Hayat eskimiş, insan belleği yaşamdaki her devinimi sorgulayıp ayıklamaya, bazılarını depolamaya, bazılarını ise reddedip silmeye devam etmişti işte..Belli ki hafızam bu iki dosta çok da vefalı davranmamıştı ..Sonra, ne olduysa, nasıl olduysa, birkaç gün önce bu iki kafadar aklıma ve kalbime düşüp tatlı bir sürpriz yaptılar bana.Onları nasıl özlemişsem, eski bir sevgiliyi anar gibi isimlerini sayıklayıp durdum bir iki gün..Acaba Alfred ve Fridrih’i mi özlemiştim, yoksa insan yaşamının en muhteşem çağı olan çocukluğumu mu, bilemedim..Ve baktım özlem gittikçe derinleşiyor içimde, izlerini takip etmeye karar verdim bu iki gezginin..Kitap siteleri, sahaflar filan derken buldum onları..Bir yayınevi çok uzun yıllar sonra yeniden can vermişti onlara..Ve işte bugün, kargodan gelen paketi açtığımda her şey kaldığı yerden devam ediyordu.Ben Almus’taki evimizde idim, onlar da gerçek bir kitap kurdu olan rahmetli babamın kütüphanesindeki ciltli Akbaba Dergileri’nin içerisindeydiler..Derginin her sayısında bir bölümü çizgi roman olarak yer alıyordu. Ve ben “Bir Çalgıcının Seyahati” ni kitap olarak değil de, çizgi roman formatında okuyordum ilkokulda..Zaten kaç yaşındaydım ki; sekiz mi, on mu, on bir mi ? O yaşta kitap formatında olsaydı okuyabilir miydim, çok da emin değilim doğrusu..Bugün bu duyguların içinde biz aslında dört kişiydik.. Alfred Müller, Fridrih Şüller, ben ve öğretmen Öcal Cabbar Dikmen..Yazma dışında, hayatımın ikinci en değerli kazanımının yaratıcısı babam.. Çok şey borçluyum sana.. Siyah önlüğü ve beyaz yakalığı tebeşir tozları içerisindeki bir çocuğa kitap okumayı miras bıraktın ya, çok borçluyum sana çok !..

(ibrahim ethem dikmen)

Etiketler :
HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.

POPÜLER FOTO GALERİLER
SON DAKİKA HABERLERİ
İLGİLİ HABERLER